KaramelaYedi
New member
Denizciler yüzyıllardır garip yeşil, neredeyse doğaüstü bir deniz ışıkları hakkında rapor veriyorlar: 100.000 kilometrekareye kadar – ve haftalarca. İki ABD'li araştırmacı bulmacayı çözmek için tüm verileri derledi.
Yüzyıllar boyunca, gözlerin görebildiği ve genellikle haftalarca olduğu gibi, sütlü yeşil bir deniz ışıkları hakkında denizciler altında hikayeler dolaşıyor. Bu fenomeni kavramak için, iki ABD araştırmacısı şimdi bir veritabanındaki önceki tüm raporları özetledi ve uydu görüntüleri ile desteklendi.
Görgü tanıkları, gerçekliğin bozulmasının İngilizce olarak “sütlü denizler” olarak adlandırılan hayalet hikayelerini hatırlattılar, “Alacakaranlık Bölgesi” ya da Hayalet Denizi'nde olduklarını düşündüler. Hatta bazıları, “Dünya ve Uzay Bilimi” dergisinde Fort Collins'deki Colorado Eyalet Üniversitesi'nden İncil kıyamet, Justin Hudson ve Steven Miller'ı bile düşündüler.
Bunun için tipik, gece deniz yüzeyinin dışında olan tek tip, yanıp sönmeyen gri, beyaz, yeşil-mavi, turkuaz bir parıltıdır. Bununla birlikte, güneş veya ay ufkun üzerinde görünür görünmez, deniz yine “normal” bir görünüm alır. “'Sütlü denizler', deniz yüzeyinin geceleri ufuktan ufuktan parladığı en nadir ve en muhteşem organik çizgiler formlarından biridir.”
Parlak, açık yeşil
Bununla birlikte, şimdi incelenen, çok daha büyük fenomen, ajitasyonlu suda, kırılma dalgalarında veya yay dalgalarında yanıp sönmek gibi çok iyi bilinen mavi ışıklar değildir. Bu, küçük organizmalardan kaynaklanır, bu nedenle adlandırılan dinoflagellaten. Bu mekanik olarak, proteinin oksitlenmiş lusiferin olmasını ve daha sonra ışığı serbest bırakmasını sağlamak için biyokimyasal bir zincir reaksiyonu yoluyla hücre duvarlarında değişikliklere neden oldu.
Öte yandan “sütlü denizler” gösterisi daha fazla sessiz denizde görünür. Ve bazen 100.000 kilometrekareden fazla muazzam alanlarda, böylece hassas enstrümanlara sahip parıltı uzaydan bile görülebilir.
Görgü tanığı raporları 17. yüzyıldan beri, özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından beri yüzlerce olarak belgelenmiştir. Temmuz 1976'da Hint Okyanusu'na ait olan Arap Denizi'ndeki kaptanı ve “MV Westmorland” gemisinin 3. subayını yazdı. “Ufuktaki sınırlar görünmez. Alanı geçerken, deniz (ve ufuktaki gökyüzü) parlak ve parlak bir yeşille parladı. Ve o kadar parlak ki köpük kronlarını veya dalgaları görünüşte tamamen düz denizden ayırt edemeydiniz.”
Diğer denizciler özel bir “parıltı” bildirdi: “Deniz, parlak bir saate benzer şekilde, parlak bir saate benzer, net bir parıltı, ufuktan ufuktan her yöne fosforlu bir görünüm aldı. Ay aşağı inmişti ve tüm deniz gökyüzünden daha parlaktı.” Bu Ocak 1967'de Arap Denizi'nde de gözlendi.
“Suçlu Denizler” olayları da mikroorganizmaların dahil olabileceğine dair göstergelere sahiptir: 1985'te Socotra'ya ait adaya yakın bir araştırma gemisinin mürettebatı fenomenle karşılaştı ve bir su örneği aldı. Araştırmacılar, tropik denizlerde yaşayan ve aynı zamanda parlayabilen kolera patojeni ile ilgili olan Vibrio Harveyi bakterisini buldular.
Bu mikroorganizmanın da büyük ölçekli deniz ışığının arkasında olup olmadığı belirsizdir. Makaleye göre, genellikle denizlerde bulunan mililitre başına yaklaşık on hücre konsantrasyonları, böyle şiddetli bir parıltıya neden olmak için çok düşüktür.
Araştırmacıların hesaplamalarına göre, mililitre başına en az on milyon ila bir milyar hücre gerekli olacaktır. Dolayısıyla, daha fazla biyogemimyasal koşullar karşılanmalı, araştırmacıları vurgulamalı ve sıcaklığı, besinleri ve tuzluluğu faktörler olarak çağırmalıdır.
Işığın nedenini açıklığa kavuşturmak için, yazar ikilisi şimdi son 400 yıldan kalma tüm raporları bir veritabanında sistematik olarak topladı – ayrıca 22 saman gözlem uydu kaydı. Gelecekte, bu tür en az 257 olayın yaklaşık 400 kanıtı, araştırmacıların fenomeni tahmin etmesini ve daha sonra sistematik olarak bilgi toplamak için ilgili sulara gitmesini sağlamalıdır.
Hudson, çoğunlukla meydana geldiği bölgeler, bilinen tüm olayların neredeyse yüzde 60'ı ile Somali yakınlarındaki kuzeybatı Hint Okyanusu'nda ve Socotra adasında idi. Muson görünüşe göre “sahneyi ayarlayın” önkoşullarını yaratıyor, ancak yerel, bölgesel ve küresel olarak birleştirilmiş “hava-deniz fenomenleri” çok ihmal edilemez bir rol oynayacak.
Diyerek şöyle devam etti: “Aynı zamanda, Hint musonunun aşamalarının rüzgar desenleri ve akımlarındaki değişikliklerle bölgedeki biyolojik aktiviteyi yönlendirdiğini biliyoruz.” Aydınlatma, karbon ve dikiş ve yükselen deniz akımlarının taşınması ile ilişkili olabilir.
Çalışma, “Uydular tarafından gözlemlenen olaylar yüzlerce ila 100.000 kilometrekareden fazla uzanıyor ve en az 45 geceye iki gece sürdü.” Dedi. Analiz, birlikte “tipik bir deniz ışığının üç haftadan daha az sürdüğü ve 10.000 kilometrekarelik kapsamın yaklaşık olduğunu” söylüyor. Sadece bu boyut neredeyse Mallorca'nın üçlü bölgesine veya Constance Gölü'nün 20 katına karşılık gelir.
Kuzeybatı Hint Okyanusu'na ek olarak, sıcak noktalar aynı zamanda Endonezya Java adasının ve doğusundaki Banda Gölü'nün güneyinde yer almaktadır: manzaraların toplam yüzde 18'i ile. En yaygın mevsimler Temmuz -Eylül ve Ocak – Şubat arasındadır.
Artık mevcut veri toplama sadece başlangıçtır. Gelecekteki çalışmalar, göründüğümüz fenomenin ne zaman ve nerede olduğunu tahmin etmek için kullanılabilecek modellerin geliştirilmesine odaklanmalıdır. Diğer şeylerin yanı sıra, dinamik ve biyoguekemik temelleri daha iyi anlamak amacıyla. Başka bir başlangıç noktası olarak, araştırmacılar bu nedenle daha fazla görgü tanığı raporunu önermektedir. “Sütlü denizler” için en önemli sıcak noktaların yakınında yaşayan insanlar.
Walter Willems, DPA/WB/SK
Yüzyıllar boyunca, gözlerin görebildiği ve genellikle haftalarca olduğu gibi, sütlü yeşil bir deniz ışıkları hakkında denizciler altında hikayeler dolaşıyor. Bu fenomeni kavramak için, iki ABD araştırmacısı şimdi bir veritabanındaki önceki tüm raporları özetledi ve uydu görüntüleri ile desteklendi.
Görgü tanıkları, gerçekliğin bozulmasının İngilizce olarak “sütlü denizler” olarak adlandırılan hayalet hikayelerini hatırlattılar, “Alacakaranlık Bölgesi” ya da Hayalet Denizi'nde olduklarını düşündüler. Hatta bazıları, “Dünya ve Uzay Bilimi” dergisinde Fort Collins'deki Colorado Eyalet Üniversitesi'nden İncil kıyamet, Justin Hudson ve Steven Miller'ı bile düşündüler.
Bunun için tipik, gece deniz yüzeyinin dışında olan tek tip, yanıp sönmeyen gri, beyaz, yeşil-mavi, turkuaz bir parıltıdır. Bununla birlikte, güneş veya ay ufkun üzerinde görünür görünmez, deniz yine “normal” bir görünüm alır. “'Sütlü denizler', deniz yüzeyinin geceleri ufuktan ufuktan parladığı en nadir ve en muhteşem organik çizgiler formlarından biridir.”
Parlak, açık yeşil
Bununla birlikte, şimdi incelenen, çok daha büyük fenomen, ajitasyonlu suda, kırılma dalgalarında veya yay dalgalarında yanıp sönmek gibi çok iyi bilinen mavi ışıklar değildir. Bu, küçük organizmalardan kaynaklanır, bu nedenle adlandırılan dinoflagellaten. Bu mekanik olarak, proteinin oksitlenmiş lusiferin olmasını ve daha sonra ışığı serbest bırakmasını sağlamak için biyokimyasal bir zincir reaksiyonu yoluyla hücre duvarlarında değişikliklere neden oldu.
Öte yandan “sütlü denizler” gösterisi daha fazla sessiz denizde görünür. Ve bazen 100.000 kilometrekareden fazla muazzam alanlarda, böylece hassas enstrümanlara sahip parıltı uzaydan bile görülebilir.
Görgü tanığı raporları 17. yüzyıldan beri, özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından beri yüzlerce olarak belgelenmiştir. Temmuz 1976'da Hint Okyanusu'na ait olan Arap Denizi'ndeki kaptanı ve “MV Westmorland” gemisinin 3. subayını yazdı. “Ufuktaki sınırlar görünmez. Alanı geçerken, deniz (ve ufuktaki gökyüzü) parlak ve parlak bir yeşille parladı. Ve o kadar parlak ki köpük kronlarını veya dalgaları görünüşte tamamen düz denizden ayırt edemeydiniz.”
Diğer denizciler özel bir “parıltı” bildirdi: “Deniz, parlak bir saate benzer şekilde, parlak bir saate benzer, net bir parıltı, ufuktan ufuktan her yöne fosforlu bir görünüm aldı. Ay aşağı inmişti ve tüm deniz gökyüzünden daha parlaktı.” Bu Ocak 1967'de Arap Denizi'nde de gözlendi.
“Suçlu Denizler” olayları da mikroorganizmaların dahil olabileceğine dair göstergelere sahiptir: 1985'te Socotra'ya ait adaya yakın bir araştırma gemisinin mürettebatı fenomenle karşılaştı ve bir su örneği aldı. Araştırmacılar, tropik denizlerde yaşayan ve aynı zamanda parlayabilen kolera patojeni ile ilgili olan Vibrio Harveyi bakterisini buldular.
Bu mikroorganizmanın da büyük ölçekli deniz ışığının arkasında olup olmadığı belirsizdir. Makaleye göre, genellikle denizlerde bulunan mililitre başına yaklaşık on hücre konsantrasyonları, böyle şiddetli bir parıltıya neden olmak için çok düşüktür.
Araştırmacıların hesaplamalarına göre, mililitre başına en az on milyon ila bir milyar hücre gerekli olacaktır. Dolayısıyla, daha fazla biyogemimyasal koşullar karşılanmalı, araştırmacıları vurgulamalı ve sıcaklığı, besinleri ve tuzluluğu faktörler olarak çağırmalıdır.
Işığın nedenini açıklığa kavuşturmak için, yazar ikilisi şimdi son 400 yıldan kalma tüm raporları bir veritabanında sistematik olarak topladı – ayrıca 22 saman gözlem uydu kaydı. Gelecekte, bu tür en az 257 olayın yaklaşık 400 kanıtı, araştırmacıların fenomeni tahmin etmesini ve daha sonra sistematik olarak bilgi toplamak için ilgili sulara gitmesini sağlamalıdır.
Hudson, çoğunlukla meydana geldiği bölgeler, bilinen tüm olayların neredeyse yüzde 60'ı ile Somali yakınlarındaki kuzeybatı Hint Okyanusu'nda ve Socotra adasında idi. Muson görünüşe göre “sahneyi ayarlayın” önkoşullarını yaratıyor, ancak yerel, bölgesel ve küresel olarak birleştirilmiş “hava-deniz fenomenleri” çok ihmal edilemez bir rol oynayacak.
Diyerek şöyle devam etti: “Aynı zamanda, Hint musonunun aşamalarının rüzgar desenleri ve akımlarındaki değişikliklerle bölgedeki biyolojik aktiviteyi yönlendirdiğini biliyoruz.” Aydınlatma, karbon ve dikiş ve yükselen deniz akımlarının taşınması ile ilişkili olabilir.
Çalışma, “Uydular tarafından gözlemlenen olaylar yüzlerce ila 100.000 kilometrekareden fazla uzanıyor ve en az 45 geceye iki gece sürdü.” Dedi. Analiz, birlikte “tipik bir deniz ışığının üç haftadan daha az sürdüğü ve 10.000 kilometrekarelik kapsamın yaklaşık olduğunu” söylüyor. Sadece bu boyut neredeyse Mallorca'nın üçlü bölgesine veya Constance Gölü'nün 20 katına karşılık gelir.
Kuzeybatı Hint Okyanusu'na ek olarak, sıcak noktalar aynı zamanda Endonezya Java adasının ve doğusundaki Banda Gölü'nün güneyinde yer almaktadır: manzaraların toplam yüzde 18'i ile. En yaygın mevsimler Temmuz -Eylül ve Ocak – Şubat arasındadır.
Artık mevcut veri toplama sadece başlangıçtır. Gelecekteki çalışmalar, göründüğümüz fenomenin ne zaman ve nerede olduğunu tahmin etmek için kullanılabilecek modellerin geliştirilmesine odaklanmalıdır. Diğer şeylerin yanı sıra, dinamik ve biyoguekemik temelleri daha iyi anlamak amacıyla. Başka bir başlangıç noktası olarak, araştırmacılar bu nedenle daha fazla görgü tanığı raporunu önermektedir. “Sütlü denizler” için en önemli sıcak noktaların yakınında yaşayan insanlar.
Walter Willems, DPA/WB/SK
