KaramelaYedi
New member
Gizli K2-18B'nin atmosferinde, en azından Dünya'da sadece iyi bilinen bir doğal kaynak: yaşam, mikroorganizma şeklinde büyük miktarlarda bir molekül olduğu söylenir.
Nikku Madhusudhan, onlarca yıl içinde geriye bakabilir ve canlı evrenin şu anda ulaşılabilir olduğunu fark edebiliriz. Cambridge Üniversitesi Astronomi Enstitüsü'nde profesördür – Stephen Hawking'deki efsanevi üniversite kara delikler için fikirlerini geliştirdi ve Isaac Newton ustaca kafaya düştü.
Madhusudha çevresindeki bir grup gökbilimci şimdi – dedikleri gibi – dünya dışı yaşamın en umut verici göstergeleri olan yeni sonuçlar sundu. Site, yeryüzünden uzak yeryüzünden, K2-18B adlı aslan takımyıldızında büyük bir gezegenden “sadece” 124 ışık yılıdır. Gözlemlere göre, büyük miktarlarda bir molekülün, en azından Dünya'da iyi bilinen bir doğal kaynağa sahip olan dış gezegenin atmosferinde olduğu söylenir: mikroorganizmalar, örneğin fitoplankton ve bakterilerde deniz algleri.
The New York Times'a göre, ana yazar Madhusudhan, ana yazar Madhusudhan, “Hayat bulduğumuzu söylemek erken değil” dedi. Tüm heyecanla, daha fazla veri toplamak önemlidir. Bununla birlikte, K2-18B'nin yaşamla dolup taşan sıcak bir okyanus tarafından kapsanan ekibin gözlemleri için en iyi açıklama. Bu, türümüzün tarihinde “devrimci bir an” dır.
Çalışma şu anda “Astronomical Journal Letters” dergisinde yayınlanmaktadır. James-Webb-Wirraumtelescopes'tan elde edilen verileri kullanarak, gökbilimciler moleküllerin dimetilsülfid (DMS) veya dimetildizülfid (DMD) veya her ikisinin bir kombinasyonunun tipik belirtilerini buldular. Bu kükürt içeren, organik bileşikler “biyosignatürler”, yani organik süreçlerin göstergeleridir – ve böylece yaşar.
Diğer bilim adamları, gözlemi K2-18B'nin bileşimi hakkında düşünmek için heyecan verici bir yiyecek olarak adlandırdılar, ancak şimdiye kadar değerlendirmelerinde kendilerini göstermek konusunda isteksiz davrandılar. John's Hopkins Üniversitesi'nde gezegen araştırmacısı Stephen Schmidt, “Bu hiçbir şey değil,” dedi. “Bu bir ipucu”, bu bir ipucu. Ancak: Gezegenin yaşanabilir olduğu sonucuna varılamıyor.
Yeni gezegen sınıfı
Dış gezinin varlığı on yıldır bilinmektedir. K2-18B, 2015 yılında NASA'nın Kepler Waterpaum teleskopu tarafından keşfedildi. Galaksimizde bulunabilen bir gezegen türü, güneş sistemimizin içindeki taşlı gezegenlerden daha büyük ve dış güneş sistemindeki gaz gezegenlerinden daha küçük bir gezegendir.
K2-18B, yaklaşık 8,6 kat ağır ve Dünya'dan 2,6 kat daha büyüktür, merkezi karıştırması güneşimizin yarısı olan kırmızı bir cüce. Gezegen, yaşanabilir bölgede, suyun yüzeyde sıvı olabileceği merkezi yıldıza olan mesafe. Bununla birlikte, bir yıl boyunca, dünyada sadece 33 gün sürdüğü kadar, K2-18B'nin güneşini daire içine almak için daha fazlasına ihtiyacı yok.
K2-18B'nin keşfinden bu yana, gökbilimciler ve astrobiyologlar kompozisyonu hakkında spekülasyon yaptılar. Bunu belirlemek için, araştırmacılar kırmızı cüceden çıkan ışığı gözlemliyor: Gezegen geçerken atmosferi aydınlandı. Bir bardak sudaki renk gibi, her molekül ölçülen ışık spektrumunda karakteristik izler bırakır. Laboratuvar testlerinden çeşitli bağlantıların bu tür tipik moleküler profilleri bilindiğinden, karşılık gelen verilerden gelen gökbilimciler atmosferin kimyasal bileşimine kadar izlenebilir.
2019 gibi erken bir tarihte, araştırmacılar NASA'nın NASA Hubble Uzay Teleskopunu kullanarak K2-18B atmosferinde su buharı belirtileri keşfettiler. Madhusudhan çevresindeki grup daha sonra, yüzeyi okyanuslarla kaplı olan hidrojen -zengin bir atmosfere sahip yaşanabilir bir gezegen olduğundan şüphelendi. 2021'de ekip, bu tür gezegenlerin yeni bir sınıfının varlığını önerdi ve onları “hycean” vaftiz etti. Terim İngilizce “hidrojen”, hidrojen ve “okyanus” kelimelerinden oluşur.
2021'de faaliyete geçen James-Webb-Wirraum teleskopu, şimdi gökyüzü bedenlerinin bileşimi hakkında daha da derin bir fikir sunuyor. Ve 2023'te Cambridge'den yapılan grup, metan ve karbondioksitin gezegenin atmosferinde bulunduğu verilerinde güçlü göstergelerle bir araya geldi – ancak ilginç bir şekilde atmosferde hiçbir su yoktu.
Araştırmacılar, bunun nedeni, su buharının sadece alt atmosferik kaymalarda toplandığı gerçeğinden kaynaklanıyor olabilir. Genel olarak, gözlemler bir “hycean” modelinin tahminleriyle eşleşecektir.
Bununla birlikte, İngiliz gökbilimciler de verilerde farklı, daha zayıf bir sinyal buldular, bu da mevcut çalışmaya yol açtı: kükürt içeren molekül dimetil sülfüre (DMS) referanslar. Grup, molekül olup olmadığını kesin olarak bilmiyordu. Ancak tek başına olasılık onları teleskoptan başka bir bakış için “yeterince heyecan verici” olarak nitelendirdi. Ancak, onunla çalışmak isteyen sadece onlar değil, zamanlar sınırlı.
Grup ikinci bir gözlem yuvası aldı ve gezegenin kızılötesi spektrumundan önce ölçüldü. Ancak, bu sefer daha büyük bir dalga boyunda. Madhusudhan, DMS sinyali hala “güçlü ve net” kaldı. Şimdi 16 ila 24 saatlik bir gözlem süresi, ölçüm hatalarını neredeyse tamamen dışlamak için yeterli olacaktır. Mevcut duruma göre, K2-18B'de Dünya'ya göre bin kat daha yüksek DM konsantrasyonu var gibi görünüyor-araştırmacılar için net bir işaret: “Hycean denizleri yaşamla dolup taşıyor”, bu yüzden hayattan önce deniz tüyleri.
Ancak, bu sonuç bazı araştırmacılar tarafından sorgulanmaktadır. New York, Columbia Üniversitesi'nin gökbilimcisi ve profesörü olan David Kipping, bu molekülün geçen yıldan gelen bir soruşturmaya atıfta bulunarak Kuyruklu Yıldızda da var olduğu biliniyordu.
Buna ek olarak, başka bir ABD araştırma grubundan gökbilimciler sadece birkaç gün önce alternatif bir beyan yayınladı. Bilim adamları, çalışmalarında K2-18B'nin su ile kaplı güneşli bir gezegen olmayabileceğini savunuyorlar. Bunun yerine, bir magma okyanusu ve bildiğimiz gibi ömür boyu yararlı olan kalın, ısırık bir hidrojen atmosferi ile devasa bir taş dev olabilir. Yazarlardan biri olan Christopher Glein, San Antonio'daki Southwest Araştırma Enstitüsü gezegensel araştırmacısı, kabaca New York Times'a şunları söyledi: “ET kazandığı sürece hiçbir şey kanıtlanmadı.”
Ve Madhusudhan'ın kendisi vurgular: “Kendi sonuçlarımızı derinden eleştirmemiz önemlidir. Sadece onları tekrar kontrol ederek ve kontrol ederek güvende olduğumuz bir noktaya ulaşabiliriz. Yani bilim çalışmalı.” Ekibi, laboratuvarda iki molekülün canlılardan bağımsız olarak doğal bir şekilde ortaya çıkıp çıkamayacağını öğrenmek için diğer gruplarla birlikte çalışır. “Hala yüzde 0,3 şans var,” dedi Madhusudhan, “bu istatistiksel bir tesadüf.”
Nikku Madhusudhan, onlarca yıl içinde geriye bakabilir ve canlı evrenin şu anda ulaşılabilir olduğunu fark edebiliriz. Cambridge Üniversitesi Astronomi Enstitüsü'nde profesördür – Stephen Hawking'deki efsanevi üniversite kara delikler için fikirlerini geliştirdi ve Isaac Newton ustaca kafaya düştü.
Madhusudha çevresindeki bir grup gökbilimci şimdi – dedikleri gibi – dünya dışı yaşamın en umut verici göstergeleri olan yeni sonuçlar sundu. Site, yeryüzünden uzak yeryüzünden, K2-18B adlı aslan takımyıldızında büyük bir gezegenden “sadece” 124 ışık yılıdır. Gözlemlere göre, büyük miktarlarda bir molekülün, en azından Dünya'da iyi bilinen bir doğal kaynağa sahip olan dış gezegenin atmosferinde olduğu söylenir: mikroorganizmalar, örneğin fitoplankton ve bakterilerde deniz algleri.
The New York Times'a göre, ana yazar Madhusudhan, ana yazar Madhusudhan, “Hayat bulduğumuzu söylemek erken değil” dedi. Tüm heyecanla, daha fazla veri toplamak önemlidir. Bununla birlikte, K2-18B'nin yaşamla dolup taşan sıcak bir okyanus tarafından kapsanan ekibin gözlemleri için en iyi açıklama. Bu, türümüzün tarihinde “devrimci bir an” dır.
Çalışma şu anda “Astronomical Journal Letters” dergisinde yayınlanmaktadır. James-Webb-Wirraumtelescopes'tan elde edilen verileri kullanarak, gökbilimciler moleküllerin dimetilsülfid (DMS) veya dimetildizülfid (DMD) veya her ikisinin bir kombinasyonunun tipik belirtilerini buldular. Bu kükürt içeren, organik bileşikler “biyosignatürler”, yani organik süreçlerin göstergeleridir – ve böylece yaşar.
Diğer bilim adamları, gözlemi K2-18B'nin bileşimi hakkında düşünmek için heyecan verici bir yiyecek olarak adlandırdılar, ancak şimdiye kadar değerlendirmelerinde kendilerini göstermek konusunda isteksiz davrandılar. John's Hopkins Üniversitesi'nde gezegen araştırmacısı Stephen Schmidt, “Bu hiçbir şey değil,” dedi. “Bu bir ipucu”, bu bir ipucu. Ancak: Gezegenin yaşanabilir olduğu sonucuna varılamıyor.
Yeni gezegen sınıfı
Dış gezinin varlığı on yıldır bilinmektedir. K2-18B, 2015 yılında NASA'nın Kepler Waterpaum teleskopu tarafından keşfedildi. Galaksimizde bulunabilen bir gezegen türü, güneş sistemimizin içindeki taşlı gezegenlerden daha büyük ve dış güneş sistemindeki gaz gezegenlerinden daha küçük bir gezegendir.
K2-18B, yaklaşık 8,6 kat ağır ve Dünya'dan 2,6 kat daha büyüktür, merkezi karıştırması güneşimizin yarısı olan kırmızı bir cüce. Gezegen, yaşanabilir bölgede, suyun yüzeyde sıvı olabileceği merkezi yıldıza olan mesafe. Bununla birlikte, bir yıl boyunca, dünyada sadece 33 gün sürdüğü kadar, K2-18B'nin güneşini daire içine almak için daha fazlasına ihtiyacı yok.
K2-18B'nin keşfinden bu yana, gökbilimciler ve astrobiyologlar kompozisyonu hakkında spekülasyon yaptılar. Bunu belirlemek için, araştırmacılar kırmızı cüceden çıkan ışığı gözlemliyor: Gezegen geçerken atmosferi aydınlandı. Bir bardak sudaki renk gibi, her molekül ölçülen ışık spektrumunda karakteristik izler bırakır. Laboratuvar testlerinden çeşitli bağlantıların bu tür tipik moleküler profilleri bilindiğinden, karşılık gelen verilerden gelen gökbilimciler atmosferin kimyasal bileşimine kadar izlenebilir.
2019 gibi erken bir tarihte, araştırmacılar NASA'nın NASA Hubble Uzay Teleskopunu kullanarak K2-18B atmosferinde su buharı belirtileri keşfettiler. Madhusudhan çevresindeki grup daha sonra, yüzeyi okyanuslarla kaplı olan hidrojen -zengin bir atmosfere sahip yaşanabilir bir gezegen olduğundan şüphelendi. 2021'de ekip, bu tür gezegenlerin yeni bir sınıfının varlığını önerdi ve onları “hycean” vaftiz etti. Terim İngilizce “hidrojen”, hidrojen ve “okyanus” kelimelerinden oluşur.
2021'de faaliyete geçen James-Webb-Wirraum teleskopu, şimdi gökyüzü bedenlerinin bileşimi hakkında daha da derin bir fikir sunuyor. Ve 2023'te Cambridge'den yapılan grup, metan ve karbondioksitin gezegenin atmosferinde bulunduğu verilerinde güçlü göstergelerle bir araya geldi – ancak ilginç bir şekilde atmosferde hiçbir su yoktu.
Araştırmacılar, bunun nedeni, su buharının sadece alt atmosferik kaymalarda toplandığı gerçeğinden kaynaklanıyor olabilir. Genel olarak, gözlemler bir “hycean” modelinin tahminleriyle eşleşecektir.
Bununla birlikte, İngiliz gökbilimciler de verilerde farklı, daha zayıf bir sinyal buldular, bu da mevcut çalışmaya yol açtı: kükürt içeren molekül dimetil sülfüre (DMS) referanslar. Grup, molekül olup olmadığını kesin olarak bilmiyordu. Ancak tek başına olasılık onları teleskoptan başka bir bakış için “yeterince heyecan verici” olarak nitelendirdi. Ancak, onunla çalışmak isteyen sadece onlar değil, zamanlar sınırlı.
Grup ikinci bir gözlem yuvası aldı ve gezegenin kızılötesi spektrumundan önce ölçüldü. Ancak, bu sefer daha büyük bir dalga boyunda. Madhusudhan, DMS sinyali hala “güçlü ve net” kaldı. Şimdi 16 ila 24 saatlik bir gözlem süresi, ölçüm hatalarını neredeyse tamamen dışlamak için yeterli olacaktır. Mevcut duruma göre, K2-18B'de Dünya'ya göre bin kat daha yüksek DM konsantrasyonu var gibi görünüyor-araştırmacılar için net bir işaret: “Hycean denizleri yaşamla dolup taşıyor”, bu yüzden hayattan önce deniz tüyleri.
Ancak, bu sonuç bazı araştırmacılar tarafından sorgulanmaktadır. New York, Columbia Üniversitesi'nin gökbilimcisi ve profesörü olan David Kipping, bu molekülün geçen yıldan gelen bir soruşturmaya atıfta bulunarak Kuyruklu Yıldızda da var olduğu biliniyordu.
Buna ek olarak, başka bir ABD araştırma grubundan gökbilimciler sadece birkaç gün önce alternatif bir beyan yayınladı. Bilim adamları, çalışmalarında K2-18B'nin su ile kaplı güneşli bir gezegen olmayabileceğini savunuyorlar. Bunun yerine, bir magma okyanusu ve bildiğimiz gibi ömür boyu yararlı olan kalın, ısırık bir hidrojen atmosferi ile devasa bir taş dev olabilir. Yazarlardan biri olan Christopher Glein, San Antonio'daki Southwest Araştırma Enstitüsü gezegensel araştırmacısı, kabaca New York Times'a şunları söyledi: “ET kazandığı sürece hiçbir şey kanıtlanmadı.”
Ve Madhusudhan'ın kendisi vurgular: “Kendi sonuçlarımızı derinden eleştirmemiz önemlidir. Sadece onları tekrar kontrol ederek ve kontrol ederek güvende olduğumuz bir noktaya ulaşabiliriz. Yani bilim çalışmalı.” Ekibi, laboratuvarda iki molekülün canlılardan bağımsız olarak doğal bir şekilde ortaya çıkıp çıkamayacağını öğrenmek için diğer gruplarla birlikte çalışır. “Hala yüzde 0,3 şans var,” dedi Madhusudhan, “bu istatistiksel bir tesadüf.”
